تبلیغات
~~ وبلاگ شخصی عباس باوری ~~ - نگاهی به تحریم اقتصادی در نگاه امام خمینی (2)

~~ وبلاگ شخصی عباس باوری ~~

ایران در جنگ اقتصادى‏

 

.....لکن در همه جا باید این مطلب بشود که دو تا اصل را باید همه، همه قشرهاى ملت مراعات کنند: یکى اینکه ادراک این را بکنند که ما اگر اقتصادمان تابع خارج باشد آن وقت یک روز مى‏بینید که خارجیها نمى‏خواهند به ما چیزى بدهند، و وقتى که در را بستند ما باید تسلیم آنها بشویم که هر چه مى‏گویند عمل کنیم. و این شایسته یک مملکت اسلامى، یک جمهورى اسلامى نیست که پیوسته به غیر باشد در اقتصادش، در گندمش، در جوش، در برنجش، در اینها. این باید با همت کشاورزها، با همت قشرهاى متوجه، با همت دولت که کمک بکند به کشاورزها، و با اینکه همه احساس یک وظیفه بکنند. یک وقت این است که انسان مى‏خواهد براى منافعش یک کارى بکند، گندم زیاد بشود که منفعت ببرد، خوب، این یک مسئله‏اى است که یک قدرى هم اختیارش با خودش [است‏] آن نمى‏خواهد نمى‏برد. یک وقت کشور شما در یک حالى واقع شده است که وظیفه شرعى الهى است که کارهایى بکنید که وابسته به غیر نباشید. الآن ما یک وضعى داریم که چنانچه خداى نخواسته خودکفا لا اقل نشویم و نتوانیم خودمان خودمان را اداره بکنیم. خوب، آنها ما را تهدید کردند با این که حصر اقتصادى مى‏کنیم. و آن دولتها هم بسیارشان با اینها موافق‏اند، و لو اینکه ملتها موافق نیستند. لکن خوب بعضیها موافق‏اند.

 

با اینها. و ما باید در عین حالى که به نظر من این هیاهوها هیچ واقعیتى ندارد، لکن ما چنانچه در سطح یک احتمال ضعیفى هم بدهیم باید مجهز بشویم. شما در حال جنگید الآن. یک جنگى است که جنگ اقتصادى است، و یک محاربه‏اى است، یک محاربه‏اى الآن ما بین اسلام و کفر است. محاربه اقتصادى یکیش است.

 

  صحیفه امام، ج‏11، ص: 425

 

 

وابستگى اقتصادى، ریشه دیگر وابستگى‏ها

 

اگر مملکت شما در اقتصاد نجات پیدا نکند، وابستگى اقتصادى داشته باشد، همه جور وابستگی ها دنبالش مى‏آید. وابستگى سیاسى هم ما پیدا مى‏کنیم. وابستگى نظامى هم پیدا مى‏کنیم. براى اینکه وقتى ما چیزى نداشته باشیم که استفاده ازش بکنیم، دستمان را دراز کنیم طرف امریکا. او مى‏تواند به ما تحمیل کند همه چیز را. ما وقتى مى‏توانیم که زیر بار او نرویم که در این قضیه قدرتمند باشیم. یک وقت او تشر بزند مى‏گوییم نه، ما احتیاجى نداریم. حالا هم به او مى‏گوییم که ما احتیاج خودمان را سلب مى‏کنیم. خودمان مى‏رویم سراغ کار. خدا زمین به ما داده، آب هم به ما داده، زمینهاى زیاد، زمینهاى موات زیاد، آبهاى هرزبرو، شط کارون همین طورى دارد هرز مى‏رود، یا زمینهاى اطرافش هم همین طور مانده است زمین. باید همه دست به دست هم بدهند، و کار، کار الهى است، کارى است که عبادت است امروز. اطاعت امر خداست امروز کشاورزى، و باید این کشاورزى را تقویت کرد. هر کس هر جور مى‏تواند باید تقویت بکند، به طورى که ان شاء اللَّه ما از این گرفتارى خارج بشویم. و از سایر گرفتاریها هم امیدوارم که خارج‏ بشویم؛ گرفتارى فرهنگیمان، گرفتاریهاى سیاسى‏مان، همه‏شان را [حل‏] بکنیم………

 

                        صحیفه امام، ج‏11، ص: 427

 

 

 

کم کارى و بیکارى ریشه وابستگى اقتصادى‏

 

من سفارشم به همه این است که از تشنج ها و از تحصن ها و از راه‏پیمایی هاى بر خلاف خوددارى بکنند. و از آن طرف هر کس در هر کارى که مشغول است، آن کار را خوب انجام بدهد کم کارى و بیکارى، سرمایه همه وابستگی هاى اقتصادى است. اگر ما خودمان کار نکنیم لابد باید وابسته باشیم. اگر خودمان زراعت نکنیم باید در زراعت وابسته باشیم. اگر خودمان صنعتمان را خودکفا نکنیم در آن هم باید باز وابسته باشیم. هر کس در هر کارى که هست، آن کار را خوب انجام بدهد. کم کارى، بیکارى، وادار کردن به بیکارى، از امور [ى‏] است که براى کشور ما درست مثل سم قاتل است. کشور را به تباهى مى‏کشد. بنا بر این من از همه کارمندان و کارگران و کشاورزها و هر کس در هر جا مشغول یک کارى هست، تقاضا مى‏کنم که آن کار را خوب انجام بدهد و قوه فعاله خودش را به کار بیندازد. آن قوه‏اى را که خدا به او داده تعطیل نکند، تا بلکه ان شاء اللَّه به برکت اجتماع مردم، به برکت همت مردم، این کشور به پیش برود، این نهضت به ثمر برسد، و همه مملکت اسلامى بشود و همه با رفاه باشند.

 

و من امیدوارم که این طور بشود. و امید این را دارم که حفظ بکنیم وحدت خودمان و آن جهت الهیت انقلاب را. آن جهتى را که همه توجه به خدا داشتید. این پشتوانه بزرگى است براى ملت شما. این را حفظ کنید. وحدتتان را حفظ کنید تا ان شاء اللَّه این آشفتگی هاى مختصرى که هست به برکت همین وحدت و اسلامیت از بین برود و کشور ما کشور اسلامى و مستقل و آزاد باشد. ان شاء اللَّه خداوند همه‏تان را تأیید کند.

 

صحیفه امام، ج‏12، ص: 11

 

 

 

وابستگى اقتصادى منشأ وابستگى سیاسى و نظامى‏

 

ایران امروز محتاج به کار است. حتى من این اجتماعاتى که در اینجا و در بیرون منزل مى‏شود خیلى صحیح نمى‏دانم. براى اینکه نباید اینها از کار دست بردارند و همه‏اش باب تظاهر باشد. تظاهر البته در پیشرفت امور مملکت یک تقویت روحى مى‏کند، لکن دائمى نباید باشد. باید کار بکنند مردم. کشاورز مشغول کشاورزى باشد. آنهایى که کارخانه دارند مشغول تولید باشند. صنایع کوچک و بزرگ مشغول کار باشند. افراد خودشان را موظف بدانند که امروز مملکت احتیاج دارد. یک مملکتى که الآن اقتصادش شکست خورده است محتاج است. نگذارند که این احتیاج باقى باشد که ما در هر چیزمان که آن رژیم ما را مبتلا کرد به وابستگى این ادامه پیدا کند. البته یک وابستگى است که رژیم سابق ایجاد کرد در ایران، به اسم اصلاحات ارضى، زراعت را اوضاعش را به هم زد، و ما وابستگى در زراعت و در این چیزها که ارزاق عمومى است داریم.

 

دامدارى را در اینجا ضایع کردند، از بین بردند، ما محتاج به این هستیم که گوشت از خارج بیاوریم و هکذا.

 

اگر ما یک وابستگى اقتصادى داشته باشیم این موجب این مى‏شود که وابستگى سیاسى هم پیدا بکنیم، و وابستگى نظامى هم حتى پیدا بکنیم. مملکتمان باز برگردد به آن حالى که سابق بود. ما حالا مى‏خواهیم مملکت مال خودمان باشد، و حالا مملکت مال خود مردم است. در حالى که مملکت مال خود مردم است، یک عده‏اى افتاده‏اند توى‏

 

مردم تحریک مى‏کنند. تحریکات زیاد مى‏کنند. کشاورزى را به حال اینکه نگذارند تحقق پیدا بکند، درآوردند. به حال تعطیل دارند درمى‏آورند. کارخانه‏ها را همین طور.

 

نمى‏گذارند که آرام باشد این مملکت، تا اینکه صنایعش راه بیفتد، کارخانه‏هایش راه بیفتد، زراعتش راه بیفتد و صنعتش ترقى بکند.

 

صحیفه امام، ج‏12، ص: 42



[ سه شنبه 11 بهمن 1390 ] [ 12:29 ق.ظ ] [ عباس باوری ]

[ نظرات() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه