تبلیغات
~~ وبلاگ شخصی عباس باوری ~~ - بانو سیمین، همسر لحظه های دلنشین (1)

~~ وبلاگ شخصی عباس باوری ~~

بانو سیمین ؛

                     همسر لحظه های دلنشین

                                                                                                             عباس باوری

سیمین دانشور در هشتم اردیبهشت 1300 در شهر شاعر پرور شیراز چشم به جهان گشود.  پدرش دکتر محمد علی دانشور )احیا السلطنه) بود، همان کسی که سیمین در « سووشون» به نام دکتر عبدالله خان یاد می کند .   احیا السلطنه مردی با فرهنگ و ادب بود و عضو گروه حافظیون که شب های جمعه بر سر مزار حافظ جمع می شدند و یاد حافظ را زنده می داشتند. مادرش قمر السلطنه حکمت نام داشت؛ بانوی شاعر و هنرمندی که نقاشی را به فرزندانش می‌آموخت و مدتی هم مدیر هنرستان دخترانه هنرهای شیراز بود. سیمین سه برادر و دو خواهر داشت و در خانواده‌ای اهل ذوق و هنر پرورش یافت.

او تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در مدرسه ی انگلیسی « مهرآیین »  انجام داد و در امتحان نهایی دیپلم شاگرد اول کل کشور شد. سپس برای ادامه ی تحصیل دانشکده ی ادبیات دانشگاه تهران رفت و در مدرسه ی آمریکایی ها در تهران اقامت گزید.

 زمانی که  در 1320شمسی  دانشور اتمام تحصیلات مدرک لیسانس انجام داد، فوت پدرش پیش آمد، که با وجود درآمد کافی و ثروت مادرش؛ برای مدتی مجبور به کارکردن شد. اشتغال در رادیو تهران و معاونت اداره ی تبلیغات خارجی و مقاله نویسی با نام مستعار « شیرازی بی نام » برای روزنامه ی ایران  از جمله کارهای او بود.
سیمین دانشور دو ویژگی عمده داشت:

۱) اول از همه این که، نخستین زن نویسنده ی جدی در ادبیات معاصر ماست.

۲) دیگر آن که، اولین فارغ التحصیل دوره ی دکترای ادبیات فارسی و به جای این که به کاوش در آثار دیگران بپردازد خود اثر آفرید تا بیایند و در آن کاوش کنند.

در اینجا نویسنده ای ظهور می کند که زن است و از زنان می نویسد و این زمانی قابل اهمیت است که در آغاز راه او ادبیات ما به طور یک جانبه ای مردانه بود.

در ۱۳۲۷ مجموعه داستان کوتاه  « آتش خاموش » را منتشر کرد. اولین مجموعه ی داستانی است که به قلم یک زن ایرانی چاپ شده است. برخی از داستان های این مجموعه، قبلا در روزنامه های کیهان، بانو و امید چاپ شده بود. مشوق دانشور در داستان نویسی فاطمه سیاح، استاد راهنمای پنهانی وی،که بعدها توسط جلال آل احمد شناخته شد،کسی جز صادق هدایت نبود. وقتی این مجموعه را به صادق هدایت نشان داد و نظرش را خواست، به او گفت « اگر من به تو بگویم چطور بنویس و چه کار کن دیگر خودت نخواهی بود! بنابراین بگذار دشنام ها و سیلی ها را بخوری تا راه بیفتی! من هم همین کار را کردم.»

خود نویسنده علاقه ی چندانی به اولین اثرش یعنی« آتش خاموش » نداشت و معتقد بود این مجموعه به مقتضای سنش بسیار رمانتیک  بوده و هرگز اجازه مجدد برای چاپ آن را نداده است. این کتاب درمقایسه با آثار بزرگ علوی و چوبک ، سیاه مشقی بیش نیست ، در این اثر نقایص بسیاری وجود دارد.  از جمله حضور نویسنده ، تقابل مفاهیم کلی ، دو پارگی در اثر ، آدمهای محلی و آدم نا متعارف شود. هم چنین چون داستان به شیوه ی یادداشت برداری روایت می شوند، باعث ایجاد دردسرشده است.

بانو دانشور در همین سال ، زمانی که در اتوبوس نشسته بود تا راهی شیراز شود، با جلال آل احمد نویسنده و روشنفکر ایرانی ،که بعداً همسر وی شد، آشنا شد. [۸]

دانشور از دانشجویان مشهور دوران طلایی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بود و پای درس  اساتید ی چون فروزانفر ، بهار ، خانلری حضور داشت؛ و این که  چرا به سمت گرایش های ادبی کلاسیک آن ها نرفته چند دلیل دارد: نکته ی  اول آشنایی و همسایگی با نیما بود. نیما را خوب می شناخت. نیما بسیاری از اشعارش را در حضور او سرود. نکته ی دیگر آشنایی او با خانم سیَاح بود. او رساله اش دکترای خود را ابتدا به راهنمایی خانم سیاح آغاز نمود. سیاح فارسی زیاد نمی دانست، اما انگلیسی اش خوب بود و دانشور برایش ترجمه می کرد. خانم سیاح دکترایش را از روسیه گرفته بود و چخوف را او به دانشور شناسانید. او تأثیر زیادی؛ بر روی دانشور گذاشته بود . با فوت خانم سیاح دانشور مراحل پایانی رساله اش مجبور شد که با فروزانفر که مخالف شعر نو بود، ادامه دهد.

نکته سوم و به طور اساسی حضور جلال - فارغ از دیدگاه و جهان بینی فکری آل احمد-  بود. و نکته مهم تر خانه ی جلال و سیمین مرکز رفت و آمد نویسندگان و شاعرانی بود که همه دارای آرا و نظرات و تمایلات به مکاتب جدید فکریسیاسی غرب و شرق در آن زمان؛ وهمفکران آل احمد در آن سال ها بوده؛و نیز پرچمدارسبک جدید در شعر و نوع ادبی نو را به دوش می کشیدند؛ آدم های مانند رضا براهنی، غلامحسین ساعدی، احمدشاملو، اخوان ثالث و ارتباط تنگاتنگ جلال با نیما ...

بانو سیمین در ۱۳۲۸با مدرک دکتری ادبیات فارسی از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد. عنوان رساله ی  وی«علم الجمال و جمال»  می باشدکه پیرامون  ادبیات فارسی تا قرن هفتم گردآوری و ارایه شد.

ادامه در بخش دوم...



[ شنبه 20 اسفند 1390 ] [ 07:54 ب.ظ ] [ عباس باوری ]

[ نظرات() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه